ACL یا رباط صلیبی جلویی نقش محوری مهمی در زانو دارد و آسیب آن اختلال مکانیکی جدی ایجاد میکند.

علاوه بر اینکه مانع از در رفتگی به سمت جلوی زانو می شود; نقش محور یا آکسل نیز دارد.

ACL به خاطر آن که در مرکز زانو واقع شده مانند یک محور یا لولا، چرخش زانو را نیز کنترل میکند; به همین دلیل بیماران با پارگی ACL در حرکات چرخشی یا تغییر مسیر ناگهانی احساس در رفتگی یا خالی کردن زانو میکنند.

وضعیت ساختاری این ربلط به گونه ای هست که با بدنبال بهبودی پارگی و گذر زمان هیچگاه به شکل اولیه آن جوش نخواهد خورد.

از همین روی حتی با پارگی نسبی ACL کارایی این رباط به میزان قابل توجهی کاهش خواهد یافت; و این موضوع را ورزشکاران در حرکات چرخشی به وضوح درک میکنند.

پزشک باید به بیمار خود با پارگی نسبی ( partial tear ) رباط صلیبی گوشزد کند که از این پس زانویش در معرض ریسک آسیب های بعدی میباشد ( Knee at Risk ) و در اولین استرس های چرخشی به زانو دچار آسیب های جدید تر و با پارگی کامل این لیگامان مواجه خواهد شد.

تصمیم عمل جراحی :

در بزرگسالان اکتیو با کیفیت خوب زانو و همه کودکان و جوانان، پارگی کامل ACL نیاز به جراحی و بازسازی رباط دارد.

پارگی نسبی ( partial tear ) در ورزشهایی که چرخش در ذات آنها می باشد.

( pivoting Sports ) مانند ورزش های رزمی، فوتبال، هند بال، بسکتبال و … باید تحت جراحی و بازسازی بخش پاره شده ACL قرار گیرند; در غیر اینصورت در اولین چرخش باقیمانده رباط را نیز پاره خواهند کرد.